Verschillende type Tuinen

We kunnen vier groepen traditionele Chinese tuinen onderscheiden:


De Keizerlijke tuinen


De keizerlijke tuinen vormen waarschijnlijk de oudste categorie. De geschiedenis gaat terug tot de Qin dynastie (230 voor Christus).  
Echter door de verschillende overgangen van dynastieën, zijn de tuinen van voor de Ming- dynastie alleen bekend door historische beschrijvingen. 

zomerpaleis

Deze beschrijvingen vermelden tuinen van meer dan 36 vierkante kilometers met meerdere clusters van verblijven.

De meest indrukwekkende Keizerlijke tuin op dit moment is die van het Zomerpaleis. Deze uitgestrekte tuin biedt een combinatie van alle kenmerkende elementen van een Keizerlijke tuin. Naast de verblijven voor de Keizer met zijn familie, gasten en bedienden zijn er de Boeddhistische tempels, een klein theater voor opera en muziek en een grote verscheidenheid aan paviljoens zowel aan het meer als op de rotsachtige heuvel.  Karakteristiek voor een Keizerlijke tuin zijn de goudgele dakpannen op de daken van alle gebouwen. Geel is de kleur die gereserveerd was voor de Keizer. Een uitzondering is het blauwe dak van de Tempel van de Hemel dat de hemel symboliseert in de keizerlijke tuin waar de keizer een keer per jaar ten behoeve van een goede oogst contact zocht met de hemel.   

Hoewel oorspronkelijk de keizerlijke tuinen een inspiratie bron vormden voor de andere tuinen zien we ook het omgekeerde. In de gigantische “Garden of Splendor” liet Keizer Yongzhen een aantal imitaties aanleggen van tuinen die hij tijdens een bezoek aan Hangzhou in het zuiden had gezien. Helaas is de Garden of Splendor in 1860 bij de invasie van Fransen en Engelse troepen door deze invallers na hun plunderingen volledig verbrand. 

terug naar boven

De Tempel Tuinen

tempel

Een tempel in de Chinese traditie is zelden een enkelvoudig gebouw. Een aantal grotere en kleinere gebouwen met binnenplaatsen en tuinelementen vormen het tempelcomplex.

Water, rotsen en een beperkt aantal planten, struiken en bomen vertegenwoordigen de natuurlijke elementen.

Enkele fruitbomen met duidelijke vruchten, zoals de Persimoen (Diospyros) , de Eriobotria japonica indiceren de geschenken van de hemel in de natuur.

Geurende struiken veraangenamen de weg tussen de gebouwen van het complex.

jasmijncitrus

Terug naar boven

 

De Klassieke Particuliere tuinen

Naar mijn idee zijn de Klassieke Particuliere tuinen de interessantste categorie.

In de praktijk zijn een aantal van deze tuinen, ook de oudste, nog te bezichtigen omdat ze niet hebben geleden onder de oorlogen met de daarbij behorende vernietigingen bij de opeenvolging van de verschillende dynastieën of de verschillende invasies. Natuurlijk zijn deze tuinen kleiner dan de immense keizerlijke tuinen. Maar geïnspireerd door die keizerlijke tuinen ontwikkelde zich vooral in de stabiele en rijke periode van de Song en Tang dynastie een zeer interessante kunst van tuinontwerpen in wat we nu zien als Klassieke Chinese Tuin Kunst.

Het basisidee ook van Chinese tuinen is het creëren van een ideale omgeving, van natuurlijke elementen en menselijke constructies. Dit betekent in China verblijven in harmonie met de natuur en met de geest. Maar ook in een omgeving waar plaats is voor verschillende activiteiten zoals het ontvangen van gasten, gezelschapsspelen, maken van en luisteren naar muziek, lezen en filosoferen. Veelal zijn de verschillende vertrekken specifiek bestemd voor dit soort activiteiten, maar altijd geven ze een uitzicht op delen van de tuin. Waar de Keizerlijke tuinen groots zijn opgezet om de grootsheid van de Keizer weer te geven , onderscheiden de Klassieke particuliere tuinen zich in de rijkheid aan finesses en details.

Zo zijn de paden, die geplaveid zijn met kleine stenen of kiezels, dikwijl ingelegd met mozaïek figuren.

 

 

 

 

 

 

 

 

raam

 

snijwerk

 

De open ramen zijn voorzien van diverse patronen en het houtwerk van deuren kan rijk gedecoreerd zijn door houtsnijwerk

 

Terug naar boven

 

 

 

Aanbevolen plaatsen:


De meeste karakteristieke klassieke tuinen bevinden zich in in de provincie Jiangnan, met Suzhou als de “hoofdstad” van de tuinen. De Klassieke tuinen van Suzhou zijn door de Unesco gekwalificeerd als “Wereld Erfgoed”. In deze stad bevinden zich meer dan 100 tuinen die als waardevol geregistreerd staan. Meer dan 10 zijn opengesteld voor bezoekers. 
Speciaal aanbevolen: 

 

 

 

 

 

Goede voorbeelden van Parken: 

Keizerlijke tuinen in Beijing.

Terug naar boven

Chinese tuinen in relatie tot Japanse tuinen.


Klassieke Chinese tuinen zijn relatief weinig bekend terwijl Japanse tuinen wereldberoemd zijn en veelvuldig geïmiteerd worden. Dit is ironisch, want de Chinese tuinkunst vormde de basis voor de Japanse tuinen. In de 6de eeuw ontstonden er meer kontakten vanuit Japan met de Aziatische wereld en de hoog ontwikkelde Chinese maatschappij. Eerst liepen de kontakten via het Koreaanse schiereiland. Later vanaf 724 legde Japan directe kontakten met de machtige Tang dynastie. In die tijd werd niet alleen het Chinese schrift geïntroduceerd maar werden ook een groot aantal culturele elementen geïmporteerd waaronder de hoofdelementen van de Chinese tuinontwerpen. Vanaf dat moment ontwikkelde Japan zijn eigen tak van Tuinkunst. Deze historische achtergrond verklaart bepaalde overeenkomsten. 
Ik wil hier met name ingaan op de verschillen. In het algemeen tonen Japanse tuinen een “formeler natuurlijke” stijl. Struiken en Bomen zijn gesnoeid in “ideale natuurlijke” vorm.
Kleur van bloemen is vrijwel uitsluitend in het voorjaar te zien voornamelijk van Azalea’s en sierkersen. In Japanse tuinen wordt veel met een dubbele symboliek gewerkt. Terwijl water een symbolische betekenis heeft wordt bijvoorbeeld gewerkt met een bedding van kleine stenen om water te symboliseren. Patronen in zand worden aangebracht om golven te symboliseren. De meest extreme abstractie zien we in de zogenaamde “droge tuinen”. Deze bestaan, behalve een smalle strook met wat groenblijvende planten, geheel uit een vlakte in patronen aangeharkt zand met enkele symbolisch juist geplaatste stenen.
Algemeen zou men het verschil als volgt kunnen aangeven: Japanse tuinen zijn ontworpen om naar te kijken, Chinese tuinen zijn ontworpen om in te verblijven.   

 

Terug naar index